Dokumenty a stan magazynowy

Nie każdy dokument rusza stan. Decyduje ustawienie typu i kierunek: dodanie, zdjęcie, przesunięcie albo brak wpływu.

Kto co robi w domyślnej konfiguracji

Korekty idą w przeciwną stronę niż dokument korygowany: dlatego KWZ dodaje, a KPZ zdejmuje.

Arkusz INW celowo nie rusza stanu — robi to dopiero protokół różnic.

Kiedy księgowany jest ruch

W momencie zatwierdzenia, w tej samej operacji. Jeżeli typ ma blokowanie stanu do czasu akceptacji, ruch księguje się dopiero po przejściu ostatniego kroku ścieżki zatwierdzania.

Przed zaksięgowaniem sprawdzana jest dostępność dla pozycji zdejmujących i przesuwających. Przy braku stanu zatwierdzenie jest odrzucane, a komunikat zaczyna się od Niewystarczający stan magazynowy: i wymienia każdą wadliwą pozycję:

Pozycja {numer} ({nazwa produktu}): wymagane {ilość}, dostępne {ilość} na lokacji {lokacja}
Pozycja {numer} ({nazwa produktu}): wymagane {ilość}, dostępne {ilość} na lokacji {lokacja} (partia P-{id})

Druga postać — z dopiskiem (partia P-{id}) — pojawia się, gdy pozycja jest przypięta do konkretnej partii. Taka pozycja zdejmuje towar wyłącznie ze swojej partii, więc sprawdzana jest ilość tej partii na tej lokacji, a nie łączny stan produktu. Dlatego komunikat potrafi powiedzieć „dostępne 2", choć na półce leży 52 sztuki produktu — pozostałe 50 to inne partie, z których ta pozycja nie ma prawa brać. Nazwa partii w komunikacie mówi, której dotyczy brak.

Pozycja bez wskazanej partii sprawdzana jest po staremu: liczy się łączny stan produktu na lokalizacji, bo taka pozycja może wziąć towar z dowolnej leżącej tam partii.

Trzy rzeczy, które łatwo przeoczyć

1. Pozycja bez wskazanej lokalizacji jest pomijana po cichu. Nie ma komunikatu — po prostu ten wiersz nie ruszy stanu. Dlatego typy magazynowe mają zwykle włączony wymóg lokalizacji na pozycji. To najczęstsza odpowiedź na „zatwierdziłem, a stan się nie zmienił".
2. Pozycja bez produktu albo bez ilości też jest pomijana.
3. Kierunek można ustawić na pojedynczej pozycji, niezależnie od typu. Dzięki temu jeden protokół inwentaryzacyjny może mieć jednocześnie nadwyżki i niedobory.

Gdy dokument dotyka lokalizacji objętej trwającą inwentaryzacją, system tylko ostrzega w dzienniku — zatwierdzenie nie jest blokowane. To odwrotnie niż w operacjach terminalowych, gdzie taka lokalizacja jest zamrożona.

Anulowanie

Ruchy są cofane tylko wtedy, gdy dokument przed anulowaniem był w statusie Zatwierdzony, W realizacji albo Zrealizowany, i jego typ rusza stan.

Cofnięcie odwraca kierunek każdej pozycji, a przy przesunięciach zamienia lokalizację źródłową z docelową.

Konsekwencja: dokumentu, którego anulowanie zdjęło stan, nie da się przywrócić. Trzeba wystawić nowy.

Dokumentu nie da się też anulować, gdy ma aktywne realizacje — komunikat wymienia dokumenty realizacji, które trzeba anulować najpierw.

Wyjątek: przyjęcia magazynowe

Moduł Przyjęcia ma własną drogę: towar księgowany jest w chwili odkładania na półkę, a nie przy zatwierdzeniu dokumentu. Przy akceptacji przyjęcia dokument PZ jest zatwierdzany bez powtórnego księgowania, a przy anulowaniu cofanie ruchów wykonuje moduł przyjęć.

Podobnie zwroty — tam stan zmienia dopiero potwierdzone odłożenie, a dokument MM przy paczkach hurtowych jest wyłącznie papierowy.