Asystent a baza wiedzy — dlaczego woli milczeć niż zgadywać

Pytania dzielą się na dwie rodziny: o dane („ile mamy na stanie") i o obsługę („jak zmienić status"). Te drugie asystent odpowiada z bazy wiedzy — z tej samej dokumentacji, którą czytasz teraz.

Źródła pod odpowiedzią

Pod odpowiedzią pojawiają się klikalne odnośniki do artykułów, z których powstała. Kliknięcie otwiera pełny tekst w okienku, bez opuszczania rozmowy.

Warto z tego korzystać: odpowiedź asystenta jest skrótem, artykuł zawiera przypadki brzegowe i ostrzeżenia.

Próg, poniżej którego asystent nie odpowiada

To najważniejsza rzecz w tym artykule:

Jeśli żaden artykuł nie pasuje wystarczająco mocno, asystent nie dostaje żadnego i jest wprost instruowany, żeby nie zgadywać kroków.

Powód jest praktyczny. W systemie magazynowym prawie każdy artykuł gdzieś wspomina „zamówienie". Bez progu pytanie o rzecz nieudokumentowaną zebrałoby garść przypadkowych tekstów, a model napisałby z nich pewną siebie, całkowicie zmyśloną procedurę. To kosztuje więcej niż milczenie, bo wygląda wiarygodnie.

Dlatego „nie znalazłem tego w dokumentacji" jest poprawną odpowiedzią, a nie awarią.

Pytanie bez odpowiedzi jest zapisywane

Pytanie, które nie znalazło artykułu, zostaje odnotowane wraz z liczbą powtórzeń. To lista braków w dokumentacji — im częściej ktoś o coś pyta bezskutecznie, tym wyżej trafia w kolejce do napisania.

Zadając pytanie, które nie dostało odpowiedzi, robisz coś pożytecznego. Nie powtarzaj go w nieskończoność — wystarczy raz.

Podpowiadane pytania

Gdy asystent nie jest pewien, co masz na myśli, proponuje gotowe pytania zamiast komunikatu o błędzie. Bierze je, w tej kolejności:

1. z artykułów częściowo pasujących do twoich słów — „czy chodziło ci o to?",
2. z artykułów opisujących ekran, na którym stoisz,
3. z dowolnych opublikowanych artykułów.

Wygrywa pierwsze niepuste źródło. Dwie trafne propozycje są lepsze niż cztery, z których dwie są przypadkowe.

Jak pytać, żeby trafić

• Pisz pełnym zdaniem. Wyszukiwanie rozumie pytania, nie tylko słowa kluczowe.
• Kody dokumentów pisz wielkimi literami — PZ, WZ, MM. Wielkość liter odróżnia kod od zwykłego przyimka.
• Nie pisz całości wielkimi literami — wtedy rozpoznawanie kodów przestaje działać.
• Odmiana nie przeszkadza — „statusu", „statusy" i „status" trafiają w to samo.