Szablony etykiet — co firma drukuje na paczkach

Firma może skonfigurować treść dodatkowych informacji drukowanych przez kuriera na etykiecie, np. numer zamówienia lub komentarz kupującego.

Ekran: Ustawienia → Dostawa → Etykiety kurierskie.

Najpierw widać listę szablonów: nazwa (gwiazdka przy domyślnym dla firmy), dla kogo drukuje, notatka, sposób wysyłki i status. Nad listą są wyszukiwarka (po nazwie i tekście) oraz filtry konta kuriera i statusu. Kliknięcie wiersza otwiera szablon na całą szerokość; adres strony wskazuje otwarty szablon, więc można go wysłać komuś jako link. Strzałka w nagłówku wraca do listy, a przyciski zapisu pokazują się dopiero po zmianie.

Jeden szablon to jedna etykieta

Szablon jest nazwanym zestawem decyzji — bo tak się o tym myśli: „tak wyglądają nasze paczki". Wypełnia się w nim tylko to, co ma się drukować, resztę zostawia pustą.

Puste pole nie znaczy „nie drukuj nic" — znaczy „zostaw tak, jak było". Standardowa notatka jest wtedy dokładnie ta, którą kurierzy dostawali zawsze.

Bloki zamiast składni

Wpisanie {{ w polu tekstowym podpowiada zmienne z przykładowymi wartościami z ostatniego zamówienia; to samo daje przycisk Zmienna nad polem. Wstawiona zmienna jest podświetlona, a nieznana — czerwona, bo nic by nie wydrukowała.

Pod polami tekstowymi są też klikalne bloki: numer zamówienia Noxti, numer z marketplace'u, numer w sklepie, notatka klienta, zawartość paczki, metoda dostawy, nazwa klienta, separator. Kliknięcie wstawia blok w miejsce kursora. Nikt nie musi uczyć się składni, żeby zdecydować, że na paczce ma być numer ze sklepu.

Pod spodem to wyrażenia w tej samej składni, co szablony wydruków — kto chce, może napisać własne, na przykład warunek albo działanie na wadze.

Podgląd na prawdziwej nalepce

Po prawej stronie edytora jest podgląd: prawdziwa etykieta wybranego kuriera z wrysowanym tekstem, w polu, w którym ten kurier go drukuje. To nie jest ta sama informacja co liczba znaków. DPD łamie notatkę na trzy linijki pod adresem, Packeta drukuje ją bokiem, Orlen wciska w rogu — a autor szablonu chce wiedzieć, jak to będzie wyglądało, a nie ile znaków przeżyje.

Pod podglądem tabela „Gdzie kurierzy tną tekst" — dla pola, w którym stoi kursor: kurier, jego limit znaków i to, co wydrukuje. Najpierw kurierzy, którzy tekst utną. Pod samym polem czerwony znacznik z nożyczkami pokazuje, u kogo tekst się nie zmieści; gdy mieści się wszędzie, pod polem nic nie ma.

Do wyboru są wszystkie konta kurierskie firmy. Przy tych, dla których nie mamy podkładu, stoi dopisek „bez próbki etykiety" — obrazka dla nich nie ma, ale tabela z limitami jest.

Podkłady to prawdziwe etykiety z danymi testowej firmy — nie widać na nich niczyich danych ani numerów rozliczeniowych.

Szablon dla konta kuriera

Pole Konto kuriera mówi, dla kogo jest szablon.

• Każde konto kuriera (szablon ogólny) — szablon drukuje dla każdego kuriera.
• Konkretne konto, np. DPD — szablon drukuje tylko dla tego konta. Może też nadpisać jego ustawienia.

Dzięki temu jedno konto może mieć kilka szablonów. Domyślnym dla firmy może być tylko szablon ogólny, a usługi wybiera tylko szablon przypięty do konta. Na przykład DPD dla odzieży i DPD dla opon, każdy z innym nadawcą i formatem etykiety. Nie trzeba zakładać drugiego konta u kuriera.

Edytor ma karty: Szablon (nazwa, konto, domyślny, aktywny), Co drukujemy na etykiecie (pola tekstowe) i Jak wysyłamy paczkę. Ta ostatnia to rozwijane sekcje: Nadawca, Paczka, Usługi kuriera, Pobranie i ubezpieczenie, Druk i Inne. Pod nazwą sekcji jest skrót tego, co w niej ustawiono, a znacznik mówi, ile ustawień szablon nadpisuje.

Kody kuriera zapisane jako tekst (np. produkt DHL, kto płaci, format etykiety) wybiera się z listy — tej samej co w ustawieniach konta.

Każde ustawienie jest od razu widoczne. Puste pole pokazuje wartość, której paczka użyje bez szablonu (z konta kuriera albo z ustawień firmy), a ikona ⓘ przy nazwie mówi, skąd ona pochodzi. Wpisanie wartości zapisuje ją w szablonie: przy nazwie pojawia się kropka, pod polem „było: …”, a ↺ w polu wraca do wartości z konta. Wybranie tej samej wartości, którą ma konto, niczego nie zapisuje.

W ustawieniach konta zmienne {{ … }} nie działają — kurier dostałby je dosłownie, więc zapis ich nie przyjmie. Zmienne działają w polach karty Co drukujemy na etykiecie.

W sekcji Nadawca pola idą w kolejności jak na kopercie: nazwa firmy, imię, nazwisko, ulica, numer, lokal, kod, miasto, kraj, telefon, e-mail. Gdy konto kuriera ma własne pola nadawcy (np. UPS), nadawca z ustawień firmy jest zwinięty pod nimi. Wybierasz, kto podpisuje paczkę:

• Z ustawień firmy i konta kuriera — jak dotąd.
• Z magazynu, z którego wysyłamy — adres i kontakt magazynu, z którego pochodzą produkty zamówienia. Brakujące w magazynie pole bierze się z ustawień.

Pole nadpisane niżej zawsze wygrywa. Tak ustawisz własnego nadawcę, np. nazwę sklepu.

Bez wybranego konta w sekcjach są tylko ustawienia wysyłki firmy, np. dane nadawcy. Wymiary paczki i usługi kuriera należą do konta, więc pokazują się po wybraniu jednego konta — sekcja Usługi kuriera jest do tego czasu wyszarzona.

Szablon nigdy nie zmienia haseł, loginów, tokenów ani danych połączenia z kurierem. Takich pól nie ma na liście, a system ich nie przyjmie.

Gabaryt paczki

Na zakładce Paczka pole Rozmiar paczki mówi, w jakim rozmiarze wychodzi paczka do paczkomatu, gdy nikt go nie wybrał. Paczki pod drzwi i zwroty zachowują swoje wymiary.

• Jak w koncie kuriera — bez zmian.
• S (A), M (B), L (C) — ten rozmiar. Kiosk pakowania już o niego nie pyta.
• Pytaj pracownika przy pakowaniu — kiosk i okno etykiety pytają o gabaryt. Akcja automatyczna, która ma nadać etykietę od razu, nie nadaje takiej przesyłki: zakłada zgłoszenie na zamówieniu, a gabaryt wybiera się przy pakowaniu. Akcja, która tylko przygotowuje przesyłkę (szkic), przechodzi — o gabaryt pyta kiosk przy potwierdzaniu.

Pole rozmiaru pokazuje się tylko u kurierów, którzy sprzedają gabaryty (InPost, Orlen Paczka, Packeta). Szablon ogólny pokazuje je zawsze, bo może trafić na takiego kuriera.

Usługi dodatkowe, pobranie i ubezpieczenie

Na zakładce Usługi widać wszystkie usługi kuriera jako pola do zaznaczenia, także te, których nie masz w umowie. Kurier odrzuci paczkę z usługą spoza umowy. Zaznaczenie albo odznaczenie usługi sprawia, że szablon wysyła dokładnie zaznaczone. Przycisk ↺ przy nagłówku wraca do usług z konta kuriera.

Geis, DB Schenker i Ambro nie publikują listy usług. U nich wpisujesz kody z umowy.

Na zakładce Pobranie i ubezpieczenie:

• Kwota pobrania: wartość zamówienia, wartość bez dostawy albo kwota pozostała do zapłaty.
• Ubezpieczenie: jak robi to kurier, bez ubezpieczenia, wartość zamówienia, kwota pobrania albo stała kwota. Stała kwota jest w złotych; zamówienie w innej walucie dostaje ją przeliczoną po kursie z dnia.

DHL, InPost i Ambro nigdy nie ubezpieczają poniżej kwoty pobrania — tego wymagają. DHL ubezpiecza tylko zamówienia w złotówkach. Allegro i Packeta zawsze deklarują wartość, więc „Bez ubezpieczenia” oznacza u nich wartość zamówienia. Nowe Kolory liczą pobranie po swojemu. Ekran pokazuje te wyjątki. Zamówienie opłacone w całości przy regule „kwota pozostała do zapłaty” nie ma pobrania. Zwroty nie dostają usług ani ubezpieczenia z szablonu. Ubezpieczenie z szablonu biorą DPD, DHL, InPost, Geis, Ambro, Allegro i Packeta. Pozostali kurierzy zostają przy swojej regule, a ekran to mówi.

Ręczne tworzenie etykiety

Okno Utwórz przesyłkę pokazuje pod kurierem Szablon etykiety: …, gdy zamówienie drukuje któryś z szablonów. Pod nim są Usługi dodatkowe kuriera. Zaznaczone są te, które wybiera szablon. Zmiana dotyczy tylko tej jednej etykiety, a ↺ wraca do szablonu. Usług nie ma przy zwrocie ani przy potwierdzaniu szkicu InPost, bo tam przesyłka już istnieje. Gdy szablon mówi Pytaj pracownika przy pakowaniu, okno pyta o gabaryt.

Który sklep używa którego szablonu

Nie na tym ekranie. Szablon przypina się przy mapowaniu kuriera — bo to jest ta sama para: ten sklep i ten kurier. Pole Szablon etykiety jest w obu miejscach, w których edytuje się mapowanie: na stronie integracji (etap Wysyłka, sekcja Mapowanie kurierów) i w Ustawienia → Integracje → Kurier dla metody dostawy. Puste pole znaczy Domyślny dla firmy.

W tabeli mapowań w Ustawienia → Integracje → Kurier dla metody dostawy kolumna Szablon etykiety pokazuje, czym drukuje każde mapowanie — bez otwierania go. Szablon wyłączony jest tam oznaczony na pomarańczowo.

Pole widzi i zmienia tylko rola z odczytem modułu Dostawa. Bez niego mapowanie zachowuje swój szablon przy zapisie, a zmiany szablonu nie przyjmie też system.

Wyłączonego szablonu nie da się przypiąć: na liście jest, z dopiskiem „nieaktywny", ale nie do wybrania. Mapowanie, które miało go już wcześniej, zachowuje go — i drukuje wtedy szablon domyślny firmy, dopóki ktoś nie włączy szablonu albo nie wybierze innego.

Na liście przy mapowaniu są szablony ogólne i szablony konta wybranego w tym mapowaniu. Gdy zmienisz konto, szablon innego konta zniknie z pola. Taki szablon by się nie wydrukował, więc system też go nie przyjmie.

Dzięki temu firma z kilkoma sklepami może drukować co innego na paczkach każdego z nich, tym samym kurierem. Mapowanie, które nie wskazuje żadnego szablonu, drukuje szablon domyślny firmy; gdy i takiego nie ma — standard.

Reguła przy kilku pasujących: mapowanie wskazujące konkretne konto kurierskie wygrywa z tym, które wskazuje tylko kuriera. Firma z siedmioma kontami DPD może więc ustawić osobną etykietę dla jednego z nich.

Waga i liczba paczek

Oba pola odzywają się tylko wtedy, gdy nikt nie podał swojej wartości. Operator, który zważył paczkę albo policzył pudełka przy stanowisku, zawsze wygrywa z ustawieniem.

Wagę szablon bierze z jednego z dwóch przełączników na linii Waga:

• Z produktów (domyślnie) — suma wag produktów razy ilość. Produkt bez wagi liczy się wagą zapasową z ustawień firmy.
• Własna z pustym polem — waga paczki z ustawień: najpierw nadpisanie w szablonie (sekcja Paczka), potem konto kuriera, potem firma. Dla firmy, która wysyła jeden rodzaj kartonu i rozlicza się stałą klasą wagi.
• Własna z wpisaną liczbą albo wyrażeniem — jedna waga dla każdej paczki.

Pozostałe źródła zostają jako zapas: gdy stała waga jest błędna albo produkty nie mają wagi, paczka i tak wyjdzie z wagą z produktów albo z ustawień.

Waga opakowania doliczana jest na końcu, do każdej paczki, niezależnie od źródła — jako stała liczba kilogramów albo procent wagi paczki.

Mapowanie bez szablonu liczy wagę jak dotąd: z produktów, a potem z ustawień, bez opakowania.

Na stanowisku pakowania nikt nie waży paczek — stanowisko liczy wagę zeskanowanych produktów każdej paczki. Ta liczba jest dla szablonu wagą „z produktów", nie wagą wpisaną przez operatora: szablon ze źródłem „stała" albo „z ustawień" ją zastępuje, a waga opakowania jest doliczana tak samo jak przy innych nadaniach.

W panelu tworzenia etykiety pole wagi jest wstępnie wypełnione tym, co da szablon wybranego kuriera — po zmianie kuriera przelicza się samo. Przy kilku paczkach każdy wiersz dostaje wagę jednej paczki: stała i waga z ustawień są takie same dla każdej, a waga z produktów dzieli się po równo. Liczba wpisana ręcznie przez operatora zawsze wygrywa.

Usuwanie

Usunięcie szablonu, który jest przypisany do mapowań kurierskich, wymaga potwierdzenia — ekran mówi, ilu mapowań to dotyczy. Po usunięciu wracają one na szablon domyślny firmy, co zmienia treść drukowaną na paczkach tych sklepów.

Gdy szablon jest zepsuty

Literówka w wyrażeniu jest wyłapywana przy zapisie i pokazywana przy polu. Gdyby mimo to coś poszło nie tak przy druku, etykieta dostaje standardowy tekst — awaria szablonu kosztuje ustawienie, nigdy wysyłkę.

Uprawnienia

Ekran i podgląd wymagają odczytu modułu Dostawa; zakładanie, zmiana i usuwanie — uprawnienia do zapisu. Podgląd jest odczytem: rola, która może tylko patrzeć, widzi zarówno nalepkę, jak i tabelę.