Skąd biorą się zadania uzupełniania

Każde zadanie niesie powód — i to on tłumaczy, dlaczego się pojawiło.

1. Ręcznie (powód: manual)

Kierownik zakłada zadanie z Panelu. Może pominąć półkę docelową — wtedy operator wskaże ją skanem przy odkładaniu.

2. Skan rekomendacji (pick_face_empty, pick_face_low, reslotting, directed)

Przycisk Skanuj magazyn w Panelu. Domyślnie to próba na sucho: dostajesz listę propozycji i nic się nie zapisuje. Zadania powstają dopiero, gdy propozycje zaakceptujesz — albo gdy uruchomisz skan zapisujący, na co trzeba osobnego uprawnienia.

Skan robi dwa przejścia:

• Popyt — dla każdej aktywnej lokalizacji pobrań (pick face) sprawdza jej stan wobec progu min. Pusta → pick_face_empty, poniżej progu → pick_face_low. Dowozi do poziomu max.
• Przekładanie klas — produkt klasy A powinien leżeć w strefie golden, B w mid, C w rezerwie. Produkt poza swoją strefą dostaje propozycję przeniesienia (reslotting). Jeśli kierownik zawęzi skan filtrami stref, powód zmienia się na directed.

Propozycje są sortowane pilnością: najpierw pokrycie (na ile dni starczy), potem tempo schodzenia, klasa ABC, koszt dojścia i to, jak bardzo lokalizacja mija się ze strefą.

Limity chronią przed zalaniem listy: domyślnie 100 zadań na skan i 200 otwartych zadań łącznie.

3. Z zamówienia (order_demand)

Zamówienie wchodzi w status WMS Uzupełnienie wtedy, gdy towar jest w magazynie, ale nie na ścieżce pobrań. System sam zakłada wtedy zadanie przewiezienia go tam, gdzie picker go znajdzie.

To działa uzgadniająco, nie przyrostowo — przy każdym przebiegu porównuje otwarte zadania z realnym zapotrzebowaniem. Ten sam brak nie zrobi dwóch zadań, choćby proces odpalił się dziesięć razy.

Da się to wyłączyć per scenariusz kompletacji: zamówienie parkuje wtedy w WMS Brak i nie powstaje żadne zlecenie przewiezienia.

Paleta zaparkowana pod regałem jest zapasem — także w alejce kompletacji. Z palety nikt nie zbiera (jej typ nie ma flagi „kompletacja"), więc planer traktuje ją jak rezerwę bez względu na strefę regału, pod którym stoi, i zakłada zadanie „paleta → półka". Wcześniej paleta stojąca pod regałem w strefie PICKING była niewidoczna z obu stron: kolejka nie mogła z niej zbierać, a planer uznawał, że towar „już jest w strefie kompletacji". Wózek pickera ma te same flagi, ale nie stoi na półce — jest u pracownika albo na stanowisku pakowania. Jego towar nigdy nie staje się źródłem.

Zamówienie z jedną pozycją bez towaru też dostaje zadania. Wcześniej wystarczyła jedna pozycja, której nie ma nigdzie w magazynie, żeby planer pominął całe zamówienie — łącznie z pozycjami, które spokojnie leżały w zapasie. Takie zamówienie parkowało w WMS Uzupełnienie bez ani jednego zadania i nie miało jak z niego wyjść: zwolnienie następuje przy pełnym pokryciu, a pozycja z zerem nigdy go nie osiągnie. Teraz planer zakłada zadania dla pozycji, które da się dowieźć, a scenariusze darujące braki wypuszczają zamówienie po ich przywiezieniu.

Nieaktualne zadania są wycofywane. Przy każdym przebiegu planer kasuje zadania ze statusem Nowe, na które nikt już nie czeka — gdy każde zamówienie z notatki zadania jest anulowane, nie ma takiej pozycji, nie ma czego wysyłać albo pozycja została zebrana w całości. Wcześniej takie zadanie zostawało w kiosku na zawsze.

Trzy rzeczy, których wycofanie nie dotyczy:

• zadania W trakcie — ktoś je już niesie, nikt mu ich nie zabiera,
• zamówienia, które tylko wyszło ze statusu (zwolnione, w kolejce, jeszcze nieobsłużone),
• zadania zbiorcze z przyciętą notatką, gdzie nie da się wypisać wszystkich zamówień.

Cokolwiek jest nadal potrzebne, planer zaplanuje w tym samym przebiegu.

Zadanie idzie za towarem, gdy półka źródłowa się opróżni. Jeśli ktoś przełoży towar z półki źródłowej gdzie indziej (np. „skrócenie” palety), policzy ją na zero albo towar zejdzie inną drogą, planer przy najbliższym przebiegu sprawdza każde zadanie Nowe: na półce nie ma już nic wolnego — zadanie jest wycofywane; jest mniej, niż zaplanowano — ilość zadania spada do tego, co zostało. Brakującą resztę planer od razu planuje z miejsca, gdzie towar leży teraz. Wcześniej takie zadanie wisiało na pustej półce, a zamówienie czekało, aż ktoś je ręcznie anuluje. Zadań W trakcie to nie dotyczy — przy pustej półce pracownik używa „Zgłoś brak”.

Pozycja, która straciła półkę w kolejce, też zamawia przewiezienie. Zamówienie już stojące w kolejce nigdy nie wejdzie w status WMS Uzupełnienie, więc zlecenie zamawia odświeżenie lokalizacji — pod warunkiem, że kolejka ma włączone uzupełnianie brakujących lokalizacji. Powód jest ten sam (order_demand), żeby oba wyzwalacze dzieliły jedną pulę i nie przywiozły towaru dwa razy.

Półka „ostatniej szansy" nie zastępuje przewiezienia. Jeśli scenariusz kompletacji ma obszar oznaczony jako ostatnia szansa — u SIIN jest nim sklep — kolejka kieruje tam pickera dopiero wtedy, gdy przewiezienie już nic nie da. Dopóki towar leży w zapasie, pozycja zostaje bez półki i powstaje zadanie, a nie trasa do sklepu. Działa to w obie strony: pozycja, która trafiła na sklep przy pustej półce, wraca na półkę kompletacyjną, gdy tylko towar tam dojedzie. Gdy planer odpowie, że nie ma z czego przewieźć (na przykład filtr źródła wyklucza tę strefę), pozycja dostaje jednak półkę ostatniej szansy — inaczej czekałaby w nieskończoność.

4. Harmonogram (scheduler)

Nocne zadanie systemowe, codziennie krótko po 1:45, z losowym rozrzutem, żeby firmy nie ruszyły wszystkie naraz. Robi po kolei:

1. przeklasyfikowanie ABC z historii zamówień — domyślnie włączone,
2. automatyczne strefowanie lokalizacji — domyślnie włączone,
3. skan tworzący zadania — domyślnie wyłączone. To świadoma decyzja: zadania powstające bez niczyjej wiedzy to rano lista, której nikt nie zamawiał.

Skan nocny podpisuje się pierwszym aktywnym administratorem firmy. Firma bez administratora dostaje w logu informację, że skan pominięto.

5. Sam biorę (self)

Operator zakłada zadanie z terminala w chwili, gdy widzi potrzebę. Wymaga uprawnienia self_replenishment. Szczegóły: Uzupełnianie na terminalu — przebieg pracy.

6. Konsolidacja (consolidation)

Zbieranie pojedynczych sztuk rozrzuconych po strefie w jedno miejsce. To jedyny powód, który wolno odłożyć na półkę już zajętą — Dlaczego system nie przyjmuje tej półki docelowej.